Κάννες 2018: Ο Σπάικ Λι με ταινία κατά του ρατσισμού, της ακροδεξιάς και του Τραμπ

Απών από το Φεστιβάλ των Καννών εδώ και 27 χρόνια ο Αμερικανός σκηνοθέτης Σπάικ Λι τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής για την ταινία του “ BlacKkKlansman”, στην οποία ο Αφρομερικανός καλλιτέχνης καταγγέλλει τον ρατσισμό, την ακροδεξιά και τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Η ταινία βασίζεται στην πραγματική ιστορία του μαύρου αστυνομικού Ρον Στόλγουορθ ο οποίος το 1978 κατάφερε να διεισδύσει στην Κου Κλουξ Κλαν, όμως στο τέλος της καταγγέλλει τα γεγονότα στο Σάρλοτσβιλ, μια πόλη της Βιρτζίνια που συγκλονίστηκε από τη βία ακροδεξιών ομάδων στις 12 Αυγούστου του 2017.

«Με ρωτούν συχνά τι σκέφτομαι για τον κόσμο, ποιο είναι το όραμά μου για τον κόσμο. Απαντώ επικαλούμενος την εξαιρετική ταινία “ Επικίνδυνα χρόνια” του Πίτερ Γουάιρ. Ζούμε επικίνδυνα χρόνια», τόνισε ο νεοϋορκέζος σκηνοθέτης λαμβάνοντας το βραβείο του, αλλά και μετά στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχωρούν οι βραβευθέντες.

«Διότι σήμερα ζούμε πραγματικά επικίνδυνα χρόνια, όμως (…) η ταινία μιλά από μόνη της», πρόσθεσε ο Σπάικ Λι χαμογελαστός. «Στόχος της είναι να μας βγάλει από την πνευματική μας νάρκωση και να μας οδηγήσει στην αλήθεια, την καλοσύνη, την αγάπη και όχι στο μίσος», τόνισε.

Την Τρίτη, μετά την προβολή της ταινίας του στις Κάννες, ο Λι καταφέρθηκε εναντίον του Τραμπ, χωρίς ποτέ να αναφέρει το όνομά του: «Έχουμε έναν τύπο στον Λευκό Οίκο, δεν θα αναφέρω καν το γ…νο όνομά του, που έχει τους κωδικούς για τα πυρηνικά όπλα! Δεν είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας, αυτός ο π…ας γιος έχει τους κωδικούς για τα πυρηνικά όπλα».

FLIX: Στο «BlacKkKlansman» ο Σπάικ Λι κάνει την πολιτική ταινία του «τώρα», παραμένοντας ο coolest soul brother

Με μια πολιτική κωμωδία τοποθετημένη στα ’70ς, ο Σπάικ Λι επιτίθεται στον αμερικανικό ρατσισμό κάθε εποχής, απροκάλυπτα, έξω απ’ τα δόντια και με ακαταμάχητο στιλ.

Το «BlacKkKlansman», η καλύτερη ταινία του εδώ και χρόνια και μια από τις ωραιότερες του Φεστιβάλ, ξεκινά με το «Οσα Παίρνει ο Ανεμος», τη σκηνή όπου η Σκάρλετ Ο’ Χάρα ψάχνει απεγνωσμένα ανάμεσα στην τεράστια έκταση των τραυματιών του εμφυλίου. Και τελειώνει με σκηνές από έναν άλλο εμφύλιο, αυτόν που έγινε πέρσι, το 2017, στη Σάρλοτσβιλ. Ναι, η Αμερική δεν έχει μεγαλώσει αρκετά, ο ρατσισμός είναι ολοζώντανος κι ο Σπάικ Λι, γράφοντας και σκηνοθετώντας ακριβώς μια ταινία για το φλεγόμενο «τώρα», έχει την ωριμότητα να το κάνει με χιούμορ κι αυτό το τόσο δικό του coolness που ξεχειλίζει από κάθε σκηνή του φιλμ.

Κι από την άλλη, ο Σπάικ Λι κάνει, το 2018, ακριβώς την πολιτική ταινία που πρέπει να κάνει, με τη δύναμη και το απόλυτο που χρειάζεται. Κατηγορώ στον Ντόναλντ Τραμπ, κατηγορώ μέχρι εξευτελισμού στους ρατσιστές, αλλά και στο αμερικανικό πολιτικό και αστυνομικό Σύστημα. Κατηγορώ έξω από τα δόντια, χωρίς διακριτικότητα ή υπονόμευση ή τεχνάσματα: κατά μέτωπο και με το βλέμμα στην ευθεία. Σινεμά επίκαιρο, της ώρας, αλλά με την ψυχραιμία του ανθρώπου που, έτσι κι αλλιώς, εδώ και δεκαετίες, μ’ αυτό ακριβώς ασχολείται, γι’ αυτό φωνάζει με την κάμερά του κι αυτό διεκδικεί. Και, ταυτόχρονα, σινεμά τόσο όμορφο, δυνατό στις εικόνες του, στιλάτο, πολύχρωμο, βαθιά μαύρο. Με το ύφος και το ήθος ενός αληθινού soul brother που μας κάνει να τον αγαπάμε και να τον θαυμάζουμε ξανά – όχι ότι ποτέ σταματήσαμε.

ΠΗΓΗ: ΑΜΕ-ΑΠΕ, http://flix.gr/

BlacKkKlansman

Written by

altpressfthiotida.com ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑ- ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ

No Comments Yet.

Leave a comment